dabs.is

Nördablogg: ef forritun höfðar ekki til þín þá skaltu hætta að lesa strax.

Eftir að ég fór að nota My Documents til að halda utan um gögnin mín, hef ég orðið óþyrmilega var við tiltekin forrit sem finnst alveg sjálfsagt að drita þangað einhverjum möppum og skrám að mér forspurðum. Slíkt er að sjálfsögðu hinn argasti dónaskapur, og á ekki að líðast.

Reglurnar eru mjög skýrar hvað þetta varðar: My Documents er undir stjórn notandans. Punktur. Ef forrit þarf að búa til einhverjar skrár á það að fara undir Application Data. Misjafnt er hvar sú mappa er staðsett; þar spilar bæði inn í hvort við séum að tala um Vista eða XP, og eins hvort þetta séu almennar skrár sem eru óháðar notendum eða skrár sem tilheyra hverjum notanda fyrir sig. XP notar möppuna C:\Documents and Settings\ fyrir stillingar, en Vista notar C:\Users. Þar undir er mappa sem heitir "All Users", og þar undir er mappa sem heitir Application Data. Nú ef gögnin eru háð notandanum, þá fara þau í möppu sem heitir notendanafninu og þar undir er líka téð Application Data mappa. Sumsé, ef þú ert að fara að skrifa forrit og þarft að skrifa einhverjar stilliskrár eða annað annað á disk: ekki nota My Documents heldur Application Data (og að sjálfsögðu í undirmöppu sem heitir fyrst nafni fyrirtækisins, og svo nafni forritsins). Þessi möppunöfn á svo að sjálfsögðu ekki að harðkóða, heldur á að spyrja stýrikerfið hvar þetta er að finna (sjá ::SHGetFolderPath, sendið inn CSIDL_COMMON_APPDATA til að fá að vita hvar Application Data er staðsett), enda geta þessi möppunöfn verið allt öðruvísi ef stýrikerfið er ekki á ensku, nú plús það að nöfnin gætu breyst á milli útgáfa af stýrikerfinu (sjá XP/Vista breytinguna á Documents and Settings t.d).

Þeir sem lesa bloggið hjá Raymond Chen ættu að vita þetta. Því miður virðast það vera allt of fáir. T.d. eru margar deildir innan Microsoft sem *ekki* vita þetta, t.d. þeir sem skrifuðu Visual Studio 2005, eða SQL Server Management Studio Express. Nú og svo eru ýmis önnur forrit sem ekki fylgja þessum reglum, eins og t.d. Camtasia sem að öðru leyti er alveg ágætis upptökuforrit. En alls ekki góður ríkisborgari í tölvusamfélaginu hvað þetta varðar. Ef ég man rétt var Skype líka að troða einhverjum möppum þarna inn, Remote Desktop vistar sínar stillingar í rótina á My Documents, og fleiri. 

Og við skulum ekki einusinni byrja á öllum #$!@/!# forritunum sem vilja búa til "My .... " möppur. "My eBooks" sem dæmi - ef ég vil nota rafbækur þá stjórna ég því sjálfur hvað mappan heitir sem geymir þær takk fyrir!

Sem betur fer er oft hægt að breyta registry stillingum til að færa þessar möppur. En það er vissulega hakk, og eitthvað sem þarf að gerast ef/þegar maður straujar vélina.

Bara smá púst. Mér líður betur núna.

Familían skrapp norður um helgina, aðallega til að leyfa Snorra að kíkja í réttir. Það var gríðarlegt fjör. Hann fékk t.d. að fara í vörubílinn sem flutti féð heim í fjárhús, svo fékk hann að fara á hestbak, og ýmislegt fleira. Jú og í lok ferðalagsins gaf hann kálfunum (sem heita Barbafín og Barbakær) snuddurnar sínar. Svo nú er hann bæði hættur á bleyju og hættur með snuð. Stóra barnið sem við eigum.

Það var vissara að láta afa halda á sér í réttunum.

Í fylgd með Dísu frænku voru hins vegar allir vegir færir.

Svo var tekið hressilega á því með kakó og kringlu.

Hróðugur á hestbaki

Svo var bara að setjast upp í vörubílinn. Aftur var Dísa með.

Þá var kominn mjaltatími, og best að gefa kálfunum. Snuddurnar fuku reyndar seinna.

Líka um að gera að velta sér aðeins í fóðurbætinum. Bætir, hressir, kætir.

Lítill maður hjá stórri jarðýtu.

Kornræktin tekin út. Jú þarna er sæmilegasta spretta.

Menn þurftu að sjálfsögðu að prófa stígvél afa síns. Þau pössuðu nú bara alveg ágætlega - myndu líklega samt heita bússur í þessu tilfelli.

Ég held ég hafi ekki komist í það að blogga um kennslufræðinámskeiðið sem ég fór á um miðjan ágúst. Þar mætti eðlisfræðikennari frá MIT sem sýndi hvernig hægt væri að gera efnafræðinámskeið - sem allajafna myndi teljast þurrt og leiðinlegt - að einu vinsælasta námskeiði skólans. Hann blandaði námsefninu við ýmis önnur viðfangsefni: menningu, listir, sögu, aðrar námsgreinar og í raun bara hvaðeina sem var til þess fallið að kveikja áhuga nemenda. Afar áhugavert.

Ég hef nú svosem alltaf verið fylgjandi þeirri línu að leyfa smávegis sprell í skólastofunni. Besta dæmið um það er líklega þegar ég fékk Smaladrengina til að mæta í síðustu kennslustundina í Gluggakerfi vorið 2002, þar sem við svo tókum nokkur vel valin lög. Ég hef ekki gert þetta aftur enda á maður ekki að endurtaka sig með svonalagað. Þá verður maður bara fyrirsjáanlegur.

 

Í dag var svo komið að því að kenna nemendum í kerfisgreiningu allt um erfðir. Þegar kemur að því að útskýra hlutbundna forritun hef ég gjarnan notað samlíkingu sem Jónas hálfbróðir kom með til að útskýra klasa: að klasi sé eins og uppskrift að köku, og þegar við búum til tilvik af klasanum er það eins og að baka köku út frá uppskriftinni. Þegar ég var að velta fyrir mér hvernig best væri að útskýra erfðir áttaði ég mig á því að erfðir eru í raun alveg sama konsept. Þ.e. grunnklasi er eins og grunnuppskrift, svo má bæta við grunnuppskriftina og fá ýmis konar mismunandi útgáfur sem allar eru byggðar á sama grunninum. Dæmið sem ég tók í tímanum var um nokkuð sem allir þekkja og elska: súkkulaði. Ég setti þetta þannig upp að fyrst skilgreindum við grunnuppskrift að súkkulaði, og svo erfðum við þá uppskrift í öðrum uppskriftum þar sem við bættum ýmsu við súkkulaðið: múslí í einni uppskriftinni, þurrkaðir bananar í annarri o.s.frv. (sjá klasarit hér til hliðar).

 

Og svo gaf ég öllum að smakka. Reyndar bara múslísúkkulaðið. Ég var ekki maður í að búa til 74 súkkulaðimola nema af einni tegund, sérstaklega af því að það voru ekki til ísmolabox nema fyrir 39 mola svo þetta þurfti að græjast í tveim umferðum í gærkveldi.

Ég gæti trúað að þetta eigi eftir að hafa þau áhrif að í hvert skipti sem nemendur þessa árgangs heyra um erfðir fari þau að slefa. Það var nú reyndar ekki markmiðið, heldur að tengja erfðir við eitthvað sem fólk þekkir frekar. Þetta snýst jú allt um það að taka hluti og hugtök sem nemendur hafa ekki skilning á, og tengja það við eitthvað sem fólk skilur. Þannig næst fótfesta.

En sumsé: þetta verður ekki endurtekið.

Big Bang theory.

Þessi mynd finnst mér afskaplega lýsandi fyrir þættina.Takið eftir hvernig strákarnir eru allir með fartölvu í kjöltunni, enda nördar út í gegn, á meðan Penny er líklega sú sem er hvað eðlilegust (ef hægt er að tala um persónurnar í þessum þáttum sem eðlilegar).

Þessir þættir eru snilldarlega skrifaðir. Bæði eru persónurnar sérstaklega áhugaverðar, og svo er heilmikið af tilvísunum í raunvísindi í þáttunum. Aðallega eðlisfræði, en þarna er líka fullt af tölvubröndurum og úr mörgum fleiri greinum. Nú svo eru þeir líka nýlegir og því fullt af tilvísunum í alls konar hluti sem eru efst á baugi um þessar mundir á internetinu (Youtube, Facebook, Myspace o.m.fl.). Dæmi: í einum þættinum rífast þeir Sheldon og Leonard þar sem sá síðarnefndi er að kynna niðurstöður sameiginlegra rannsókna þeirra, og þetta endar með slagmálum á milli þeirra. Howard tekur slagsmálin upp á farsímann sinn og setur upptökuna á Youtube. Auðvitað er svo upptakan þar.

Held ég hafi ekki hlegið jafn mikið að gamanþáttum í langan tíma. Spurning hvort maður nái að horfa á fyrstu seríuna áður en heimurinn ferst?

 Margir hafa lýst yfir áhyggjum vegna gangsetningar öreindahraðalsins LHC í Sviss. Svosem ekki að ástæðulausu, því einhver versti nágranni sem maður getur óskað sér er svarthol.

En eitt finnst mér áhugavert í allri þessari pælingu. Setjum svo að það myndist svarthol sem myndi gleypa jörðina, heimurinn myndi farast og mannkynið með.

So?

Það er ekki eins og það verði einhverjir eftirlifendur til að syrgja andlát mannkyns. Við myndum *öll* drepast, og næðum tæpast að átta okkur á því. 

Og vitið þið hvað? Við eigum hvort eð er öll eftir að drepast á endanum. Þetta er bara spurning um tíma. Persónulega finnst mér þá alveg jafn gott að fara með hvelli.

Þá er maður búinn með eldhúsið:

Eldhúsið fullklárað.

Sumsé: búið að lakka og setja upp allar skápahurðir, lista (bæði loftlista, gólflista, lista ofan á efri skápana, og skrautlista undir efri skápa), setja og tengja öll ljós, etc. etc.

Ég verð að játa að ég er bara nokkuð sáttur við útkomuna. Sérstaklega við eldhúspappírshaldarann sem sjá má neðan á efri skápunum. Gerðar voru tvær atlögur að því að smíða þennan haldara, í fyrra skiptinu var um að ræða svona vinkil-hönnun, sem kom svo í ljós að var ekki að gera sig. Svo ég bjó til annan sem passaði betur, en ef einhvern vantar svona haldara sem gæti t.d. passað upp á vegg þá vitið þið hvar er hægt að ná í mig. Og já, þeir eru báðir smíðaðir úr fjölum sem voru í húsinu fyrir endurbætur, og því sjálfsagt um 70 ára gamlar.

Svolítið gaman að bera saman niðurstöðuna við teikninguna sem var gerð hjá Húsasmiðjunni á sínum tíma:

Svona átti þetta að líta út á sínum tíma.

Ég held að þau hafi bara náð þessu nokkuð vel. Ég kann nú samt betur við niðurstöðuna sjálfa heldur en teikninguna.

P.s. auðvitað er ég ekkert 100% búinn. Líklega verð ég það aldrei. Til dæmis á eftir að setja aðra viftu, en sú sem nú er fyrir ofan eldavélina gaf upp öndina fyrir einhverju síðan. Það flokkast hins vegar undir viðhald, og héðan í frá verður allt sem þarf að dytta að í eldhúsinu flokkað sem slíkt.

Hér væri sjálfsagt við hæfi að setja inn eldspýtnastokk til að samanburðurinn kæmi vel í ljós, en hættan hefði verið sú að köngulóin hefði étið stokkinn.

Þetta sumarið hefur köngulóin sem hér er sýnd til hliðar hreiðrað um sig í eldhúsglugganum, með stærðarinnar vef sem því miður virðist ekki nást á mynd. Nú hef ég reyndar afskaplega lítið á móti köngulóm, finnst þær reyndar hið mesta þarfaþing, enda sjá þær um að halda flugum í lágmarki. Stærðin á þessu kvikindi er reyndar alveg með mesta móti, svo heimilisfólki er nóg um.

Örstuttar samningaviðræður urðu hins vegar til þess að það fannst samkomulag sem allir aðilar geta sætt sig við. Köngulóin kemur ekki inn, og við förum ekki út.